Empathie. Niet iedereen staat er bij stil dat het inleven in een ander persoon essentieel in sommige (en eigenlijk de meeste) werkprocessen. Zo ook in het werving en selectie proces, waar wij bij Qambium dagelijks mee te maken hebben. Wij geven je 10 redenen om je in te leven in de sollicitant. Lees je mee?
Nu we dagelijks nieuwberichten horen over “personeelstekort” en hierdoor onze bedrijfsvoering eigenlijk niet meer goed kunnen uitvoeren, vragen we ons vast massaal af hoe dit tekort kan ontstaan. Toch? Of niet?
Wij bij Qambium denken dat de “waarom-vraag” niet of nauwelijks wordt gesteld. En dus hebben wij maar eens in kaart gebracht waarom het sollicitatieproces wel eens de mist in gaat. En er is volgens ons één reden: We vergeten om ons te verplaatsen in de andere persoon, zo ook bij de sollicitant. Dus geven wij je 10 redenen om dit wél te doen.
10 Redenen om je in te leven in de sollicitant
1. Voor de sollicitant is het vaak een ramp om überhaupt de vacatures te vinden op de website van de organisatie waar zij een oogje op hebben. En wanneer zij op deze vacatures willen reageren blijkt dit soms nog lastiger te zijn dan het doen van een belastingaangifte;
2. Het komt heel vaak voor dat de contactpersoon die genoemd is in de vacature tekst niet bereikbaar is wanneer de sollicitant aanvullende informatie wil inwinnen;
3. En ze bellen niet terug (geen belang bij want ik ben veel te druk);
4. De contactpersoon voelt zich vaak geen ambassadeur van het bedrijf. Ze zijn naar voren geschoven omdat de persoon veel van de inhoudelijke functie weet en beantwoord de vragen ook op die manier. Staccato dus;
5. Wanneer iemand niet geschikt blijkt in de ogen van de wervingsspecialist vergeten ze met het échte verhaal uit te leggen waarom iemand niet wordt geselecteerd voor een gesprek. (Overigens barst deze conclusie veel te vaak van de aannames, omdat er überhaupt niet met de sollicitant wordt gesproken);
6. Wordt iemand wél uitgenodigd voor een gesprek, dan vinden deze gesprekken heel vaak plaats op de meest ongelukkige tijden (overdag, tijdens kantooruren). Dus de sollicitant moet vrij nemen en het “excusenboek” raadplegen om de eerste smoes te bedenken richting zijn werkgever om vrij te vragen;
7. Dan volgt er een gesprek met een sollicitatiecommissie van minstens 3 personen. Drie-tegen-één (dat praat lekker);
8. In het sollicitatiegesprek wordt de gespreksleider ook heel vaak gestoord. De telefoon gaat, of er komt net een appje binnen waar de persoon direct op reageert door op de telefoon te kijken. Of… er is brand en er moet NU iets opgelost worden. (Echt, het gebeurd allemaal tijdens sollicitatiegesprekken);
9. Dan volgt er nog een gesprek en soms nog wel één… Heel veel moeite, tijd én geld voor de sollicitant (want wat dachten we van de reiskosten die zij maken?) Laat staan de smoezen die beginnen op te raken….;
10. Er wordt te lang gewacht met reageren, ook als iemand afgewezen wordt. Dus reageer altijd snel. Want als de keuze op iemand anders is gevallen leg dan goed uit op basis van welke feiten de keuze op de andere persoon is gevallen. Op basis van “gevoel”, daar kan dus niemand wat mee;
11. En vooruit… een bonusreden in de vorm van een tip: Als het uiteindelijk dan toch is gelukt om iemand wél voor de functie aan te nemen, zorg dan voor een warm onthaal, een gedegen inwerktraject (en een leuke arbeidsovereenkomst zonder boeteclausules).
Dus, vanaf nu: Kruip in de huid van de ander. Dit doen wij ook in alle projecten die wij voor klanten mogen uitvoeren. Essentieel voor het uiteindelijke resultaat.
Bianca ten Pas
Omdenker in HR bij Qambium: De HRevolutie