Door: Sarah Koops

Het begint vaak als volstrekt logisch. Een medewerker neemt tijdelijk extra taken op zich of vervangt een collega in een hogere functie. Als financiële waardering volgt een tijdelijke toelage. Aan de voorkant is het voor iedereen duidelijk: De toelage staat keurig beschreven in een regeling, je benadrukt het nog eens in een gesprek en bevestigt het in een brief. Alles maakt duidelijk: Deze toelage is tijdelijk!

Maar zodra de extra taken stoppen, ontstaat er gedoe. Wat eerst als extra voelde, is inmiddels het nieuwe normaal geworden. En het stopzetten van de toelage voelt dan ineens totaal niet meer als die logische stap. Het voelt alsof je iets wordt afgepakt en dat geeft teleurstelling. Dit is iets wat we regelmatig horen bij onze klanten, maar waar maar weinigen het lukt om dit tij positief te keren.

In dit artikel lees je hoe Joyce Hulsman, stafmedewerker HR bij Stichting Brigantijn dit juist wél voor elkaar heeft gekregen. ‘Enkel en alleen’ door de toelage op andere momenten uit te betalen.

Het resultaat? Medewerkers ervaren de tijdelijke toelage daadwerkelijk als beloning voor hun extra inzet, in plaats van als vanzelfsprekend onderdeel van hun salaris. En wanneer de tijdelijke situatie eindigt, verdwijnt de toelage zonder discussie. Omdat het nooit ‘normaal’ is geworden.

Anders uitbetalen
Na de zoveelste teleurgestelde medewerker beet Joyce zich vast in de vraag: hoe zorgen we ervoor dat een tijdelijke toelage ook echt als extra blijft voelen? En niet na twee maanden gewoon een vast onderdeel van je huishoudpotje is. Haar antwoord zat niet in meer of langer belonen, maar in anders uitbetalen.

Bij Brigantijn is er bewust voor gekozen om de tijdelijke toelagen niet meer maandelijks uit te keren, maar slechts twee keer per jaar. Op bewust gekozen momenten in januari en juni, los van reguliere salaris, eindejaarsuitkering en vakantiegeld. Twee momenten in het jaar waarop je wat extra geld goed kunt gebruiken: net na de dure decembermaand en vlak voor de zomervakantie.

Geen optelsom dus van momenten waarop er toch al meerdere bedragen samenkomen, maar een apart en herkenbaar moment. Het effect: het extra bedrag valt direct op je bankrekening. Het voelt als een bewuste waardering voor de extra inzet, in plaats van iets dat ongemerkt opgaat in het totaal. En doordat je een paar maanden hebt opgespaard is dat direct ook een mooi bedrag.

Dankzij de aanpak van Joyce blijft de toelage iets bijzonders. Medewerkers ervaren het als extra, in plaats van als onderdeel van hun vaste inkomen.

Waarom dit werkt
Joyce heeft zich bij het bedenken van dit praktische en pragmatische idee gebaseerd op wetenschappelijke inzichten over de impact en effect van belonen en waardering. Onder andere van Kilian Wawoe. Door onze voortdurende behoefte aan groei voelt stilstand al snel als achteruitgang. En dat verklaart het gevoel van teleurstelling wanneer een toelage stopt. Niet omdat de afspraak onduidelijk was, maar omdat iets wat als vooruitgang voelde, ineens wegvalt.

Tegelijkertijd benadrukt Nobelprijswinnaar Daniel Kahneman dat het behalen van financiële doelen, zoals een hoger salaris, maar tijdelijk bijdraagt aan geluk. Daarna treedt al heel snel gewenning op en voelt het al gewoon weer als normaal. Dus de eerste maand voelt het extra bedrag nog bijzonder, in maand drie merk je het al niet meer.

En juist daar zit nog een belangrijk inzicht van Wawoe. Geld wordt vaak overschat als motivator. Medewerkers geven zelf aan dat erkenning en waardering een grotere rol spelen in hun motivatie. Niet het bedrag op zich, maar wat het symboliseert, maakt het verschil.

Precies daar zit de sleutel. En dat is wat in de aanpak van Joyce samenkomt. Het effect is subtiel, maar krachtig. De toelage voelt niet als structureel inkomen, maar als een bewuste waardering. Iets wat echt opvalt wanneer je op je bankrekening kijkt, waar je iets bijzonders mee doet en dus ook bij je blijft hangen.

Het resultaat? Medewerkers ervaren de toelage daadwerkelijk als beloning voor hun extra inzet, in plaats van als vanzelfsprekend onderdeel van hun salaris. En wanneer de tijdelijke situatie eindigt, verdwijnt de toelage zonder discussie. Omdat het nooit ‘normaal’ is geworden.

Een prachtig voorbeeld van HRevolutie bij één van onze klanten!